Հայաստանի Հանրապետության նշանակության հուշարձանը եղծել են։ Բառիս բուն իմաստով՝ այն աղավաղվել է, և դրա ճարտարապետական հղացմանը հասցվել է անդառնալի վնաս։
Ակնհայտ է, որ քարերի շարվածքը խախտված է, գույները չեն համապատասխանում, իսկ կցակարերը սխալ են կատարված։ Կարկատան ու փինաչիություն, փողերի մսխում՝ ամեն ինչ ցույց է տալիս ոչ պրոֆեսիոնալիզմը, որը, դժբախտաբար, բնորոշ է մեր երկրի բոլոր ոլորտներին։
Սա հանցագործություն է, որի հետևանքն է ամբարտավան տգիտությունը։ Ո՞նց կարելի է նման բան թույլ տալ։
Հատկապես ապրիլի 24-ի օրը, երբ մեր հիշողությունն ուշադրություն է հրավիրում հայության փրկության հավերժական բանաձևի՝ «ամեն հայ՝ մեկ ոսկի», մեր միտքը հասնում է մեր արդի Չանղըրըի՝ Բաքվի։
Ծիծեռնակաբերդի Հայոց ցեղասպանության հուշահամալիրի համահեղինակ, ճարտարապետ Արթուր Թարխանյանի դուստրը՝ ճարտարապետ Անահիտ Թարխանյանը, դեռ նախորդ տարվա աշնանն էր ահազանգել ցեղասպանության հուշակոթողի վերաբերյալ։
Այս տարվա սկզբին Կահիրեում լույս տեսավ եգիպտացի արձակագրուհի Օլա Աբդել Մոնեմի նոր վեպը՝ «Թաղրիբաթ ալ-դուդուկ» («Դուդուկի օտարացումը»)։
Հայոց ցեղասպանության 111-րդ տարելիցի օրը Հայաստանի Հանրային հեռուստատեսությունը նախընտրում է ուղիղ եթերով ցուցադրել Բաթումիում և Տիրանայում անցկացվող 2026 թվականի ծանրամարտի…
