Նիկոլ Փաշինյանի վերջին հայտարարությունները և պահվածքը հստակ վկայում են այն տագնապի և ծայրահեղ ծանր վիճակի մասին, որում գտնվում է իշխող ուժի առաջնորդը։ Այս պահը հիշեցնում է ոչ թե հաղթանակի ուրախությունը, այլ նյարդային, սահմանային վիճակում գտնվող մարդու հիստերիայի դրսևորումը։
Նախընտրական շրջանում նրա նյարդայնությունը և անսովոր լեքսիկոնը նա բացատրում էր քաղաքական պայքարի հետևանքով առաջացած սթրեսով։ Իսկ այսօր, երբ ընտրություններն ավարտվել են, ԿԸՀ-ն հրապարակել է իր ցանկալի արդյունքները, և արտաքին գործընկերները դրանք ճանաչել են, նա ինչով է պատմաբանորեն կբացատրի իրեն բնորոշ այս կիսախելագար վիճակը, ընդդիմությանը հայհոյելը, ապօրինի հայտարարություններ անելը, ընդդիմության առաջնորդներին սպառնալն ու ընդդիմությանն ընտրված մարդկանց վիրավորելը։
Այս ֆոնին նա ոչ միայն չի փորձում հանգստանալ, այլ ակտիվորեն ստեղծում է նոր ճնշումներ։ Նա աղմկահարույց հայտարարություններ է անում Թուրքիայի խոշորագույն «Ազգայնական շարժում» կուսակցության ղեկավար Դեւլեթ Բահչելին՝ առաջարկելով «իրերն իրենց անունով կոչել»։ Բահչելին, իր հերթին, հայտարարում է, որ «Զանգեզուրի միջանցքը» իրականում «թուրանական միջանցքն» է, որը, իր խոսքով, կապում է Թուրքիան Թուրքեստանի հետ։
Այս իրադարձությունները հիշեցնում են նախորդ տարիների քաղաքական դիսկուրսը, երբ ՔՊ-ականները անհնազանդորեն պայքարում էին «Զանգեզուրի միջանցք» արտահայտության դեմ՝ փորձելով հերքել, որ նման միջանցք գոյություն ունի։ Նրանք պնդում էին, որ կա միայն «ԹՐԻՓՓ», որի երաշխավորը Միացյալ Նահանգների նախագահ Թրամփն է։
Այս ամենը տեղի է ունենում այն պահին, երբ Ռուսաստանն արգելել է Հայաստանից պտուղ-բանջարեղենի ներմուծումը, իսկ Գյումրու ավագանու անդամ Ռուբեն Մխիթարյանը անդրադարձել է Նիկոլ Փաշինյանի վերջին հայտարարություններին՝ դրանք որակելով որպես «պատերազմի ռիսկ» ստեղծող։
Այս իրադարձությունների համատեքստում Նիկոլ Փաշինյանի վարքագիծը դառնում է ոչ թե հաղթած ղեկավարի, այլ անհանգստացած և անկայուն մարդու դրսևորում, որի գործողությունները հաճախ հակասում են իրեն և իր երկրին։
