Հունիսի 7-ին տեղի ունենալիք համապետական ընտրությունների նախընտրական քարոզարշավի ընթացքում ես մտադիր եմ իմ բրենդ դարձած «սրտիկի» ժեստը ներառել իմ քարոզարշավի տարրերից մեկի մեջ։
Իմ նեղ շրջապատում ես ակնարկել եմ, որ այս սիմվոլը պետք է որեւէ կերպ օգտագործվի։ Թիմակիցներից ոմանք չեն բացառում, որ այն կարող է դառնալ իշխող քաղաքական կուսակցության նախընտրական լոգոյի մի մաս։
Այսպիսով, իշխանության ութ տարիների ընթացքում իմ բոլոր սովորույթներն ու նախասիրությունները, ինչպիսիք են մորուք պահելը, ուսապարկ կրելը, կեպի կրելը և ցիլինդր կրելը, արդեն իսկ ընդօրինակվել են իմ թիմի կողմից։ Այսօր իմ քաղաքական կուսակցության անդամները պատեհ-անպատեհ վայրերում ցուցադրում են «սրտիկի» ժեստը։
Այս սիմվոլը լայն տարածում է գտել նաև իմ կողմնակիցների շրջանում, մինչդեռ իմ հակառակորդները քննադատում են, թե ինչպես է այս սիրուն ժեստը, ինչպես նաև «ապագա» կամ «խաղաղություն» բառերը, վարկաբեկվել։ Այժմ այս ժեստը կրկնելն արդեն իսկ դարձել է իշխանական լինելու խորհրդանիշ։