Արդեն մի քանի ամիս է, ինչ Ռուսաստանն արգելել է Հայաստանից պտուղ-բանջարեղենի ներմուծումը։ Պետական շրջանակներից հաճախ հնչում են հավաստիացումներ, թե այս խոչընդոտը շրջանցելու ուղիներ են գտնվել։ Սակայն իրականությունը շատ ավելի ցավալի է, քան պաշտոնական հայտարարությունները։
Իրականում, իշխանական միջանցքներում պարծենում են այլընտրանքային ճանապարհով ելակը Ռուսաստան հասցնելու մեթոդով։ Այս ճանապարհը, որը հաճախ անվանում են «վրացական ճանապարհ», նախատեսում է ելակը Հայաստանից տեղափոխել Վրաստան, որտեղ այն արդեն թուրքական ծագմամբ է ներկայացվում ռուսական շուկա։ Բայց այս «խելացի» լուծումը ոչ բոլորին է հասանելի, այլ միայն մի քանի ընկերություններին, որոնցից մեկը կապված է Տիգրան Ավինյանի ընտանիքի հետ։
Այսինչ «հաջողությունները» ֆոնին, Արարատյան դաշտավայրում արդեն սկսվել է ծիրանի քաղը։ Սակայն գյուղացիները հայտնվել են աննախադեպ դժվարին իրավիճակում։ Տեղական աղբյուրների համաձայն, Սուրենավան եւ Արմաշ գյուղերում, որտեղ ծիրանի բերքը հասունանում է առաջինը, գյուղացիները փաստի առաջ են կանգնել, որ իրենց աշխատանքի արդյունքը գնում են ցածրագույն գնով։ Բերքը գնվում է 400-500 դրամով՝ մեկ կիլոգրամի համար։ Նախկինում նման բան երբեւէ չէր լինել, եւ առաջին բերքը մթերվում էր առնվազն կրկնակի թանկ գնով։ Տեղական շուկայում էլ հնարավոր չէ ամբողջ բերքն իրացնել։
Այս իրավիճակը ցույց է տալիս, որ պետական մակարդակով գտնված «ելքը» ոչ միայն չի լուծում խնդիրը, այլ նաև ստեղծում է նոր մեկը՝ խեղաթյուրելով շուկան եւ ոչնչացնելով գյուղացիների եկամուտը։ Պետական քաղաքականությունը, որը նպատակ ունի պաշտպանելու տեղական արտադրողին, փաստացի նրան էլ ավելի խորը է խրթունքի մեջ է տանում։
