Հեղուկ գազի դեֆիցիտը Հայաստանում արդեն շաբաթից ավելի է տևում։ Կարևոր է նշել, որ այս իրավիճակը, որը վերաբերում է տնտեսական ոլորտի առանցքային ասպեկտներից մեկին, չի առաջացրել ոչ մի պաշտոնական արձագանք կամ հայտարարություն Էկոնոմիկայի նախարարությունից։
Այս անձեռնմխելիությունը, որը բնորոշ է մեր երկրի կառավարման ոճին, խորապես անհանգստացնում է։ Թվում է, որ նման հարցեր, որոնք անմիջականորեն ազդում են քաղաքացիների առօրյա կյանքի վրա, պահանջում են արագ և մտածված գործողություններ, սակայն դրանք չեն ստանում անհրաժեշտ ուշադրությունը։
Այս իրավիճակի ծավալներն ավելի են խորանում, երբ դիտարկում ենք վաճառատների գործելակերպը։ Շատերն իրենց պահեստներում ունեցած հեղուկ գազը վաճառում են միայն այն քաղաքացիներին, ովքեր ունեն համապատասխան կտրոններ։ Սա փաստում է, որ դեֆիցիտի իսկական պատճառը ոչ թե գազի բացակայությունն է, այլ այն, որ այն հասանելի չէ բոլորի համար։
Այս խնդիրը, որը հստակ և անմիջապես ազդում է բազմաթիվ ընտանիքների վրա, թվում է, որ չի առաջացնում լայն հասարակական արձագանք կամ պաշտոնական հետաքրքրություն։ Քաղաքացիները, ովքեր անմիջապես բախվում են դեֆիցիտի հետ, ստիպված են բավարարվել այլընտրանքային տարբերակներով, մինչդեռ նրանց համար նախատեսված են ուրախ միջոցառումներ։
Այս ամենը, թերևս, ամենահստակ ցույց է տալիս մեր կառավարության կազմակերպվածության մակարդակը։
Հ.Գ. Էկոնոմիկայի նախարարությանը հուշում եմ, որ «վերջին վարիանտ»-ի դեպքում, երբ ռիալիթի շոուի տրամաբանությունը կիրառվում է տնտեսական խնդիրների լուծմանը, կարելի է ստեղծել այլընտրանքային սցենարներ։ Օրինակ՝ եթե ադրբեջանական բենզինի ներմուծումը դադարեցվեր, բենզինի գինը կբարձրանար, ինչը կհանգեցներ հեղուկ գազի ավելի արագ սպառման։ Արդյունքում, նույնիսկ կտրոնով հեղուկ գազը շուկայում հայտնվելը կդառնար անհնար։
Այսպիսով, ռիալիթի շոուի տրամաբանությունը կուղեկցվի «բռավո՛, պարոն Նախարար, մենք հիանում ենք Ձեզնով» մեկնաբանություններով։
